Pigwy uprawiane są od dawna i do dziś spotykane w wielu krajach Europy, choć wywodzą się z Persji Turkmenistanu. W czasach starożytnych sadzono je na cześć bogini miłości i nazwano „jabłkiem Afrodyty”. Uważano je za afrodyzjak. Zgodnie z zwyczajem panna młoda przed nocą poślubną musiała zjeść owoc pigwy. Rzymianie upowszechniali je wszędzie, gdyż należały do szczególnie przez nich cenionych upraw. Columella i Pliniusz znali ją doskonale. W roku 812 cesarz Charlemagne zachęcał Franków (Francuzów), aby hodowali ich więcej, a Chaucer wspomina je pod francuską nazwą, coines.

Pigwa jest małym drzewem osiągającym wysokość 4-6 m, o kulistej koronie. Liście pigwy są szeroko owalne, na krótkich ogonkach, osiągający długość 50-100 mm, gładkie z wierzchu omszone. Kwiaty są białe lub jasnoróżowe o średnicy 50-70 mm. Owocem jest żółty, przyjemnie pachnący, kwaskowaty ziarenkowiec o gruszkowatym kształcie, omszony, długości 70-100 mm

Owoce zawierają w swoim składzie 12% cukrów, kwasy organiczne: jabłkowy, winowy i cytrynowy, pektyny, garbniki, witaminę C, olejki eteryczne, sole mineralne, natomiast nasiona zawierają 22% śluzu, tłusty olej, garbniki. W owocu znajduje się wiele nasion, których bielmo łatwo pęcznieje. Zarodek zawiera około 15% olejku lotnego, obielmo natomiast 2% śluzów, z których większość ma zdolność do rozpuszczania się w ziemnej wodzie. Nasiona pigwy zawierają trującą amigdalinę. Ze świeżych owoców sporządza się wyciąg zawierający żelazo. Stosowany w przypadku niedokrwistości. Ibn Sina (Awicenna), zalecał pigwę przy zaburzeniach trawienia, a miodem i octem – dla pobudzenia apetytu.

Wyciąg z pigwy gwarantuje nawilżenie naskórka, ponadto pigwa odświeża i tonizuje skórę. Wyciąg z nasion stanowi bogate źródło polisacharydów wspomagających gojenie się ran i niwelowanie stanów zapalnych. Macerat i napar z owoców pigwy stanowią cenny składnik okładów na skórę trądzikową, suchą, podrażnioną, z wypryskami, zwiotczałą.

Śluzowaty napar z nasion (30 g nasion, na 250 ml zimnej wody, pozostawić na 2-3 godziny) stosowany jest bardzo często w kremach łagodzących stany zapalne oraz opuchliznę. Jest doskonały w leczeniu liszajów, wrzodów oraz oparzeń. Maseczka z pigwy świetnie otwiera pory.

Źródło: Bohumir Hlava- Rośliny kosmetyczne. PWRiL. Warszawa; P. Czikow- Rośliny lecznicze i bogate w witaminy. PWRiL. Warszawa; Zioła z apteki natury. Wydawnictwo Publicat. Warszawa; Mattew Biggs i in- Wielka księga warzyw ziół i owoców. Wydawnictwo Bellona. Warszawa;