Najstarsze odkrycia potwierdzające występowanie i wykorzystywanie owsa pochodzą z epoki brązu. W starożytnej Grecji był on tylko rośliną leczniczą. Pierwsze wzmianki o zastosowaniu zboża do celów konsumpcyjnych pojawiły się w I wieku. Wspomina o tym Pliniusz Starszy w historii naturalnej. Bogatsze znaleziska pochodzą z początków średniowiecza z domostw słowiańskich i germańskich.

Owies tworzy silny system korzeniowy. Kwiatostanem jest luźna wiecha a owocem ziarniaki oplewowe. Dzięki wytrzymałości na chłody jest popularną rośliną uprawną zarówno w klimacie strefy umiarkowanej ja i w chłodnej. W naszym kimacie jest rośliną jarą.

Około 80% produkcji owsa przeznaczone jest na paszę oraz żywność, ale wzrasta wykorzystanie owsa w przemyśle kosmetycznym i farmaceutycznym.

Ziarno zawiera węglowodany, związki białkowe, lipoproteiny, aminokwasy, peptydy, sterole, kwasy tłuszczowe, saponiny, witaminy B₁, B₂, B₆, kwas nikotynowy, kwas pantotenowy, witamina E oraz sole mineralne (krzemu, wapnia, cynku, molibdenu, boru, jodu, kobaltu, potasu, miedzi, magnezu).

Z owsa produkuje się mydła, balsamy, kremy i płyny do pielęgnacji ciała z dodatkiem wyciągu z owsa. Roślina działa powlekająco, łagodząco i regenerująco na skórę. Ekstrakt z owsa z innymi ekraktami roślinnymi wchodzi w skład kremów z filtrem słonecznym poprzez blokowanie wpływu promieniowania ultrafioletowego. Zawiesina uzyskana z płatków owsianych ma nieco kwaśniejszy odczyn w stosunko do ludzkiej skóry i czyści poprzez wchłanianie brudu bez podrażnienia otaczajacych tkanek. Ponadto pozostawia ochronny film, który powstaje z gum czyli nieskrobiowych frakcji sacharydów oraz niwielkiej ilosci oleju owsianego. Występujący w niedrobiowej frakcji polisacharydów owsa - β-glukan wykazuje podobieństwo swoich własnosci strukturalnych do własnosci kwasu hialuronowego. Udowodniono, że β-glukan wykazuje silnie nawilżające właściwosci. Stwierdza się również, że w połączeniu z innymi składnikami przyczynia się do procesu gojenia się skóry.  Nie łuskane ziarno lub płatki owsiane dodaje się do kąpieli w stanach wyczerpania oraz w celu złagodzenia podrażnień skóry. 1 kilogram płatków owsianych w materiałowej torbie zanurza się w gorącej wodzie przeznaczonej do kąpieli i pozostawia się do momentu aż woda stanie się letnia. Kąpiel powinna trwać około 30 minut. Otręby owsiane wykorzystuje się do mycia bardzo wrażliwej skóry oraz do przygotowywania maseczek kosmetycznych, w tym celu otręby miesza się z przegotowana wodą, tak aby powstała gęsta pasta, którą nakłada się na twarz a po 10 minutach zmywa się letnią wodą. W celu rozjaśnienia ciemnej cery przygotowuje się maseczkę z 25 g mąki owsianej, 25 g mąki ryżowej i 100 g otrąb migdałowych. Wszystko należy wymieszać z odwarze z kwiatu lipowego.

Z ziarna owsa sporządza się płatki owsiane i kasze. Jak podaje szwajcarski lekarz dr. Bricher –Benner płatki owsiane namoczone przez 12 godzin, następnie wymieszane z miodem, sokiem cytrynowym, jogurtem i różnymi owocami spożywane regularnie wpływają korzystnie na zdrowie fizyczne i psychiczne, dają połysk i elastyczność włosom, skórę czynią gładką i piękną.

Źródło: Bohumir Hlava- Rośliny kosmetyczne. PWRiL. Warszawa; Teresa Wielgosz-Zioła z apteki natury. Wydawnictwo Publicat; Matthew Biggs- Wielka księga warzyw, ziół i owoce. Wydawnictwo Bellona