Pierwsze wzmianki o cytrynie (li-mung) znajdują się w starych kronikach chińskich. Cytryny przybyły z Egiptu i Palestyny w X wieku, a w połowie XV wieku uprawiane były w Geniu. Nowe owoce szybko rozprzestrzeniły się w cieplejszych częsciach Europy, a potem powędrowały dalej dzięki wyprawom w XV i XVI stuleciu. Kolumb musiał pozostawić ich nasiona wzdłuż swojej trasy, gdyż w zapisach wspomina się o drzewach cytrynowych różnących na Azorach już w roku 1494 oraz na Antylach w 1557 roku. W Rosji poznano cytryny na początku XIX wieku.

Cytryna jest wiecznie zielonym subtropikalnym drzewem, osiągającym wysokość 3-6 m, o kulistej nieregularnej koronie. Gałęzie drzewa cytrynowego są grube i cierniste. Eliptyczne liście posiadają krótkie, nieoskrzydlone ogonki. Młode liście i pąki kwiatowe mają różowe zabarwienie, natomiast starsze liście stają się jasnozielone. Kwiaty są pachnące. Owocem jest jagoda, jajowata lub kulista, o jasnozielonej lub żółtej łupinie. Gruba okrywa owoców, którą nie łatwo zdjąć, ma dość przyjemny, orzeźwiający zapach. Miąższ owocu cytryny jest podzielona na 8-10 komór wypełnionych komórkami cienkościennymi, które zawierają kwaśny i cierpki miąższ.

Cytryna jest bogatym źródłem witaminy C. Skórka cytryny zawiera około 1,2% olejku lotnego składającego się w przeważającej mierze z limonenu. Za charakterystyczną woń odpowiada przede wszystkim cytral. Miąższ zawiera kwasy organiczne, głównie kwas cytrynowy (ponad 7%), flawonoidy (hesperydynę i eriodiktiol) pektyny, kumaryny, cukry oraz witaminy C, B i PP.

Cytryna jest profilkatycznym i leczniczym środkiem przy hipo i awitaminozach, oraz stwardnieniu tętnic. Obowiązkowa dawka dzienna 30 g soku cytrynowego, wprowadzona w 1795 r. we flocie angielkiej, chroniła niezawodnie marynaży przed szkorbutem  podczas długich rejsów.

W kosmetyce zastosowania ma zarówno olejek jak i sok. Maseczki sporządzone z cytryny świetnie oczyszczają skórę i zamykają pory. Cytryna rozjaśnia skóre. Sok z cytryny wciera się w kolana i łokcie, sprawia również, że znikają piegi i plamy strcze. Rozcieńczonym wodą sokiem cytrynowym nasączamy tampony z waty lub płatki bawełniane, a następnie przykładamy do paznokci gazik lub watę mocno nasączoną sokiem z cytryny. Kurację stosuje się przez tydzień. Sok z cytryny jest wykorzystywany do produkcji kremów przeciwzmarszczkowych i preparatów do cery dojrzałej, płynów do czyszczenia skóry, płynów do kąpieli oraz szamponów do blond włosów. Witamina C jest antyoksydantem i zapobiega wczesnemu starzeniu się skóry. Zawarte w cytrynie flawonoidy są grupą związków zapewniejących skórze młody wygląd oraz jędrną i elastyczna skórą Olejek cytrynowy wykorzystywany jest do produkcji perfum.

Bogactwo witaminy C sprawia, że sok z cytrynowy posiada wysoką wartość energetyczną. Ma szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym do aromatyzowania żywności oraz napojów. Skórka i sok wykorzystuje się w kuchni do aromatyzowanie dżemów syropów, sosów, deserów. Gorsze jakościowo owoce służą do produkcji kwasu cytrynowego.

Źródło: Bohumir Hlava- Rośliny kosmetyczne. PWRiL. Warszawa; P. Czikow- Rośliny lecznicze i bogate w witaminy. PWRiL. Warszawa