Bor odkryto na początku naszego stulecia. Od wczesnych lat dwudziestych uznaje się go za pierwiastek śladowy niezbędny dla roślin. Pierwsze dowody jego roli w organizmie ludzkim przedstawiono w połowie lat osiemdziesiątych.

Bor jest niezbędny dla zachowania właściwej gospodarki wapniowej organizmu i jako taki może zapobiegać utracie kośćca związanej z osteoporozą. Potencjalna rola boru w przyroście tkanki mięśniowej i produkcji męskich hormonów nie została jeszcze potwierdzona.

Niedobór

Spożywanie niedostatecznych ilości boru pociąga za sobą zmiany w układzie kostnym, podobne do tych, którym ulegają kobiety cierpiące na osteoporozę. Niedobór boru powoduje spadek stężenie zjonizowanego wapnia i kalcytoniny we krwi. Wzrasta natomiast poziom wapnia niezjonizowanego i jego wydalanie z moczem. U zwierząt objawia się to zahamowaniem tempa wzrostu.

Możliwe, że istnieją również związki między metabolizmem boru i magnezu, ponieważ niedobór obu pierwiastków nasila objawy osteoporozy, obniża anabolizm kości i w rezultacie obniża stężenie magnezu w kościach. Zwiększenie dawek boru podnosi poziom beta-estradiolu i testosteronu w surowicy krwi i powoduje zmiany prowadzące do zahamowania utraty wapnia i demineralizacji kośćca.

Zalecane dawki dzienne

Wiedza o borze jest tak ograniczona, że nie ustalono jeszcze, jakie jego ilości są optymalne dla organizmu. Spożywa się go do 1.5 do 7 mg. Nie wiadomo jednak, czy jest to dawka optymalna. Badania nad osteoporozą wykazały pozytywne skutki spożywania dawki równej 3 mg.

Źródła w pożywieniu

Bogate w bor są świeże warzywa, owoce i orzechy. Ani mięso zwierzęce, ani ryby nie stanowią dobrego źródła tego pierwiastka.

Toksyczność

Nadmiar boru w pożywieniu, przekraczający 150 mg na litr wody, powoduje nudności, biegunkę, wysypkę i przemęczenie. Nieliczne badania na zwierzętach wykazują, że ten nadmiar, może prowadzić do zahamowania tempa wzrostu i obniżenia odporności organizmu

Powiązania z innymi składnikami odżywczymi

• Wraz z wapniem, magnezem i witaminą D- bor reguluje metabolizm, wzrost i rozwój tkanki kostnej

Źródło: A. Szczygieł-  Podstawy fizjologii żywienia; J. Hasik- Dietetyka; J. Hasik- Podstawy dietetyki; Elizabeth Somer- Encyklopedia witamin i minerałów; J. Gawęcki- Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywności;

.