Ziele angielskie (Fructus Pimentae) zwane też pieprzem angielskim, pieprzem jamajskiem lub pieprzem goździkowym, jest niedojrzałym owocem drzewa pimentowego (Pimenta officinalis Berg) wiecznie zielonego, należącego do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Ojczyzną ziela angielskiego jest Jamajka, a ponadto uprawiane jest w wielu krajach klimatu tropikalnego, jak Brazylia, Meksyk, Kuba, Haiti, Indie południowe i in. Ziele angielskie, odkryte w XVII w., rozpowszechniło się w Europie dopiero w XVIII w. pod nazwą „nowej przyprawy” lub pieprzu goździkowego.

Owoc jest jagodą kształtu prawie kulistego, o średnicy 5-7 mm, w stanie dojrzałym świeżym ma kolor czerwony, a powierzchnię szorstką z pozostałymi resztkami działek kielicha, które z powodu kruchości często zupełnie się ścierają. Owoce zbiera się w stanie pełnego rozwoju, lecz niezupełnie dojrzałe (dojrzałe tracą aromat) i suszy na powietrzu. Wysuszone mają barwę cienmobrunatną lub czarną. Suszone owoce dają się łatwo oddzielić od szypułek są trwałe i długo zatrzymują aromat. Dojrzałe jagody po wysuszeniu tracą zapach już po paru dniach, źle się przechowują i są jako przyprawa, bezwartościowe. Smak mają cierpkawy, przypominający pieprz, a zapach aromatyczny - goździkowo-cynamonowo-pieprzowaty. Stąd spotykana nazwa „pieprz goździkowaty” lub wszelkie korzenie - pochodzące z angielskiej nazwy „all spice”. Właściwości te owoce zawdzięczają substancjom zawartym w olejku lotnym, którego zbiorniczki występują przede wszystkim w nasionach.

Skład chemiczny ziela angielskiego jest następujący:

• woda -10%,
• substancje azotowe -5%,
• olejek eteryczny 3-5%,
• substancje tłuste - 6%,
• substancje wyciągowe nieazotowe 50%,
• celuloza - 21%.,
• pozostałość popiołu -5%.

Substancją czynną ziela angielskiego jest olejek eteryczny, który składa się z:

• eugenolu (60-80%),
• metylo-eugenolu (20-30%),
• felandrenu,
• cyneolu
• kariofylenu
• kwasu palmitynowego.

Oprócz całych owoców spotyka się w handlu ziele angielskie sproszkowane, które bywa często fałszowane przez dodanie do proszku łupinek kakaowych i orzechowych, szypułek goździków, mąki zbóż i mąki roślin strączkowych itp. Zafałszowania wykrywa się najpewniej pod mikroskopem, a w razie konieczności przeprowadza się badania chemiczne, porównując surowiec standardowy z towarem podejrzanym.

Używa się go do przyprawianie potraw mięsnych, kiełbas, konserw mięsnych, marynat ryb, jarzyn oraz zup, przetworów owocowych oraz warzywnych. Dodawany jest do sosów, marynat oraz galaret. Wzbogaca się także smak kompotów owocowych i nadaje aromat ciastom. Jest niezbędnym dodatkiem do pierników oraz do sporządzania korzennych wódek, np. krupniku. Wchodzi w skład mieszanek przyprawowych, w tym również curry. Podobnym celom służy także olejek destylowany z owoców lub liści. Znajduje on zastosowanie zarówno w kosmetyce jak i w farmacji.

Suszone owoce stosowane są szczególnie często w kuchni angielskiej, stad też wywodzi się ich nazwa. Używana u nas nazwa kubeba jest niewłaściwa, bowiem dotyczy ona suszonych owoców innej rośliny – pieprzu kubeba.

Źródło: A. Lempka- Towaroznawstwo produktów spożywczych. WTE; Marian Rejowski- Rośliny przyprawowe i używki roślinne. PWRiL. Warszawa