Migdał zwyczajny jest krzewem posiadającym czerwone gałązki. Ojczyzną migdałów jest najprawdopodobniej Kaukaz oraz Północna Afryka. Z tych terenów uprawa rozpowszechniła się na niemal całą Europę. Migdały uprawiane są od niepamiętnych czasów.

Drzewo migdałowe jest bardzo podobne do drzewa brzoskwiniowego. Osiąga wysokość 3-8 metrów. Liście migdałowca są podłużne, najczęściej ostro zakończone, a na brzegach piłkowane. Różowe, duże kwiaty rozwijają się przed liśćmi, nadając drzewu piękny wygląd. Owocem migdałowca jest pestkowiec zawierający twardą okrywę i jadalne nasienie.

Uprawy migdałów spotyka się obecnie w rejonie Morza Śródziemnego, w Chinach oraz w Ameryce. Uprawiane są także w cieplejszych rejonach u naszych południowych sąsiadów (Słowacja).

Najczęściej uprawiane są trzy odmiany migdał zwyczajnego:

Odmiana gorzka charakteryzująca się obecności glikozydu amigdaliny, który łatwo rozkłada się na wiele składników, wśród których znajdują się bardzo silnie trujący cyjanowodór zwany także kwasem pruskim. Owoce odmiany gorzkiej nie mają zastosowania w przemyśle spożywczym i nie nadają się także do bezpośredniej konsumpcji bez uprzedniej obróbki. Dawka 10 migdałów gorzkich bywa zabójcza dla dziecka, natomiast dawka 50 migdałów dla osoby dorosłej. Cyjanowodór jest najczęściej usuwany poprzez zastosowanie obróbki termicznej tj.:

• prażenie
• pieczenie
• gotowanie

Odmian słodka- owoce tej odmiany odznaczają się bardzo słodkim smakiem oraz zawartością niewielkiej ilości amigdaliny. Jako przyprawę stosuje się ja do smażonych ryb, zwłaszcza pstrągów.

Odmiana pękająca- jej owoce posiadają cienką i kruchą łupinę oraz nasiona charakteryzujące się słodkim smakiem.

Nasiona migdałów słodkich i pękających spożywa się bez zastosowania obróbki wstępnej (termicznej). Z kolei gorzkie i słodkie migdały mają zastosowanie jako lek, oraz do celów kosmetycznych, bardzo rzadko jako przyprawa. W przemyśle farmaceutycznym używane są do produkcji niektórych specyfików. Drobno posiekane migdały słodkie i gorzkie dodaje się do ciast, słodyczy, likierów, delikatnych potraw. Największe znaczenie mają w kuchni chińskiej oraz indonezyjskiej, w której stosuje się je do przyprawiania dań z ryżu, pieczonego drobiu, różnych rodzajów mięs, migdały prażone w soli stanowią znakomity dodatek do napojów.

Źródło: A. Šedo, J.Krejča- Rośliny źródłem przypraw. PWRL. Warszawa