Kapar jest ciernistym niewysokim krzewem posiadającym rózgowate gałązki i ogonkowe liście. Przylistki znajdujące się u nasadki ogonka liściowego przekształcają się w krótkie ciernie. Owoc stanowi gruszkowata podłużna torebka kształtem zbliżona do jagody. Kapary kwitną od lipca do sierpnia

Kapary pochodzą z rejonów śródziemnomorskich gdzie jest uprawiany lub rośnie dziko

Kapary sprzedawane są w postaci zamkniętych pączków kwiatowych o zabarwieniu oliwkowozielonym. Doskonale nadają się do marynowania lub zalania winem. W ich skład wchodzi łatwo ulatniający się glikozyd-rutyna (0,5%), glikotropeolina, glikokaparyna. Glikokaparyna należy do tioglikozydów ulegających rozłożeniu pod wpływem enzymu mirozynazy (tioglukozydazy) na glukozę i izotiocyjanian metylu (olejek gorczycowy) Kapary charakteryzuje pikantny i nieco gorzkawy smak.

Dawniej zalecano spożywanie kaparów przed posiłkiem w postaci marynowanej lub solonej w celu pobudzenia apetytu  i poprawy funkcji wątroby. Znane były w starożytnej Grecji i Rzymie, ale nie wiadomo, w jakiej postaci kapary były tam używane

Kapary stanowią popularną przyprawę w krajach południowo i środkowoeuropejskich, Bałkanach oraz w Azji Środkowej. Oryginalne kapary o ostrym, korzeniowo ziołowym smaku dodawane są do:

• białych sosów
• ryb ( w oliwie-tuńczyka, sardeli)
• klopsów
• gotowanych jaj
• drobiu w potrawce
• dekorowania kanapek
• pizzy
• dań mięsnych
• sałatek rybnych
• sałatek mięsnych
• sałatek z ryżem
• ogórków

W ekskluzywnych kuchniach stanowią dodatek do:

• remolad
• majonezów
• potraw z sera

Kaparów nie powinny być poddawane obróbce termicznej (gotowanie), ponieważ pod wpływem działania wysokiej temperatury dochodzi do rozkładu mirozynazy i nie zachodzi proces rozszczepiania glikozydów. Przed zakonserwowaniem w occie paki kaparów są sortowane według wielkości. Kapary im są mniejsze tym mają lepszy smak W związku z tym rozróżnić można szereg odmian handlowych kolejno od najdrobniejszych

• nanpareilles
• surfines
• fines
• mifines
• capucines
• capottes
• cummunes.

Trwałość marynowanych kaparów jest nieograniczona, stosuje się je razem z cebulą, chrzanem, gorczycą, papryką i zawsze dodawane są pod koniec smażenia lub gotowania. Do celów przyprawowych można marynowac także niedojrzałe owoce kaparów ciernistych. Sa one znane jako „cornichons de caprier” i ustępują jakością właściwym kaparom

Dorsz triesteński wg Bohumira Hlavy

Składniki:

• 1 kg dorsza
• 2 łyżki oleju rzepakowego
• 1 łyżka kaparów
• 6 zielonych oliwek
• kieliszek wina czerwonego
• 1 łyżka soku cytrynowego
• sól
• pieprz

Dorsza posolić, popieprzyć i krótko obsmażyć z dwóch strona następnie dodać drobno posiekane kapary oraz oliwki, polać winem oraz pokropić sokiem z cytryny i dusić przez 20 minut. Podawany jest z ziemniakami i sałatą.

Swojego czasu w handlu znalazły się fałszywe kapary, które były bezwartościowymi pączkami innych roślin (nasturcja, knieć błotna, żarnowiec miotlasty. Oryginalne kapary powinny charakteryzować się twardością i oliwkowoczerwonym zabawieniem, a na szczycie powinny być nakrapiane na czerwono. Muszą być zamknięte

Bohumir Hlava- Rośliny przyprawowe. PWRiL. Warszawa; Marian Rejewski- Rośliny przyprawowe i używki roślinne. PWRiL. Warszawa;