Konfiturami nazywamy owoce całe lub w częściowo rozdrobnione, nasycone  cukrem do ekstraktu nie mniej niż 68% i zalane syropem z cukru i soku z tych owoców. Konfitury otrzymywane są najczęściej poprzez gotowanie świeżych owoców  (rzadziej mrożonych lub pasteryzowanych) z cukrem  białym  czasami z dodatkiem scukrzonej skrobi ziemniaczanej ) i kwasu. Opakowaniami do tergo rodzaju produkcji są najczęściej słoje hermetycznie zamykane lub puszki.

Konfitury na małą skalę są powszechnie wyrabiane w domu i nie odgrywają w przemyśle większej roli. Obiorcą konfitur jest także przemysł cukierniczy.

Trwałość konfitur związku z wysokim stężeniem ekstraktu (w konfiturach około 70%) jest duża. Pleśnie mogą się rozwijać na powierzchni konfitur zwłaszcza gdy pokryją się one cienką warstwą wody pochodzącej z wilgotnego powietrza. Z tych względów powierzchnia ich powinna być dodatkowo utrwalona i chroniona przed stykaniem się z powietrzem.

Kaloryczność konfitur jest zbliżona do kaloryczności dżemów (nawet wyższą), jednak z uwagi na dłuższą obróbkę termiczną ich wartość dietetyczna jest znacznie niższa. Długotrwałe i silne ogrzewanie, połączone z tzw. szumowaniem, powoduje stratę poważnej części składników aromatu, a co ważniejsze niszczy w znacznym stopniu witaminę C, oraz rozcieńcza syropem pierwotny sok komórkowy, jednak jak podaje Pijanowski jest to nadal jeden z najbardziej cenionych produktów cenionych w przetwórstwie domowym, których wartość odżywczą praktycznie mierzy się ilością zawartości w nich cukru i w prawie jednakowym stopniu odnosi się do owoców, jak i do otaczającego je syropu.

Szklisty wygląd konfitur jest związany głównie z usunięciem powietrza z przestrzeni międzykomórkowych oraz z zapełnieniem zarówno tych przestrzeni , jak i również wnętrza komórek skoncentrowana mieszaniną syropu i soku komórkowego. W pewnym stopniu do przejrzystości konfitur przyczynia się również usuniecie części białek z owoców oraz zjawiska żelifikacji w miąższu.

Konfitury przyrządza się z:

• Wiśni
• Truskawek
• Malin
• Czereśni
• Jabłek
• Jarzębiny
• Czarnych porzeczek
• Czerwonych porzeczek
• Żurawin
• Gruszek
• Śliwek
• Brzoskwiń
• Moreli
• Ananasów
• Melonów
• Fig

Odmianą konfitur są owoce w cukrze. Są to owoce nasycone cukrem, nie zawieszone w syropie, lecz pokryte powłoką cukrową. Jeśli powłoka ta jest matowa to owoce te noszą nazwę owoców kandyzowanych. Jeśli  jest wytworzona z dużym dodatkiem syropu ziemniaczanego lub glukozowego, który nadaje jej szklistość, noszą one nazwę owoców glazurowanych.

Kolejność czynności dokonywanych podczas produkcji konfitur Przygotowanie owoców: przebranie, mycie, sortowanie, usuwanie części zbędnych

1. Przygotowanie owoców
2. Utrwalanie barwy i kształtu
3. Wstępne zmiękczenie owoców
4. Przyrządzanie syropu
5. Wysycanie owoców cukrem
6. Pakowanie i ewentualne wyjaławianie

Źródło: Jan Kaleciak- Technologia przetwórstwa owocowo-warzywnego. PWSZ. Warszawa; E. Pijanowski- Technologia produktów owocowych i warzywnych. Tom I. PWRiL. Warszawa