Na kuli ziemskiej występuje około 450000 roślin wyższych, lecz tylko 10-15 % tej liczby zostało mniej lub bardziej dokładnie zbadanych chemicznie i farmakologicznie. Wśród tych roślin znajduje się 20000 uznanych w różnych krajach za lecznicze, tymczasem zaledwie 1884 zostało umieszczonych w oficjalnych lekospisach. W Polsce znajduje się około 230 roślin uznanych za lecznicze.

Zioła są grupa wyraźnie różniąca się od roślin rolniczych, ogrodniczych czy sadowniczych. Obejmują znaczną liczbę gatunków, ale zapotrzebowanie na otrzymywane z nich surowce jest stosunkowo niskie, a przy tym bardzo zróżnicowane. W zależności od gatunku wynosi od kilkudziesięciu kilogramów do kilkuset ton. musi być spełniony szereg warunków , by otrzymywały surowiec był pełnowartościowy dla lecznictwa u przemysłu farmaceutycznego. Wymaga się mianowicie przestrzegania ustalonych zasad jego zbioru, suszenia, przygotowania do przetwórstwa, oceny, pakowania oraz przechowywania. Wiele zależy ponadto od tego, czy rośliny są uprawiane, czy rosną na stanowiskach naturalnych. W tym drugim przypadku powinno się przestrzegać zasad ochrony przyrody, a zatem nie zbierać roślin leczniczych objętych ustawową ochroną, nie niszczyć w czasie zbioru naturalnych siedlisk oraz nie pozyskiwać surowców zielarskich z terenów skażonych przez przemysł, pojazdy spalinowe, ścieki komunalne, bądź środki ochrony roślin. Również uprawy zielarskie muszą spełniać surowe normy, aby jakość dostarczanych produktów odpowiadała wymaganiom przemysłu farmaceutycznego i lecznictwa. Orientacyjna masa surowców zielarskich wykorzystywanych corocznie w Polsce (zarówno przez przemysł farmaceutyczny, jak i do innych celów) wynosi około 25 tysięcy ton suszu. Trzy czwarte z niej pochodzi z upraw zielarskich, natomiast jedna czwarta – ze zbioru roślin występujących w stanie dzikim.

Wartość lecznicza roślin zależy wyłącznie od obecności określonych związków chemicznych, nazywanych umownie substancjami lub związkami czynnymi, o potwierdzonym działaniu fizjologicznym. Badania nad składem chemicznym roślin rozpoczęto ponad 200 lat temu, gdy w 1804 r. Serturder wykrył morfinę w opium. Od tego czasu wyizolowano co najmniej 100000 różnych związków roślinnych i znaczną ich część zbadano farmakologicznie. Okazało się również, że wiele z tych związków ma swoje odpowiedniki lub analogi u ludzi lub zwierząt, np. cholina, cholesterol, progesteron, histamina, acetylocholina i kwas moczowy. Tym samym zostało potwierdzone dawno już głoszone przypuszczenie o bliskim pokrewieństwie światów zwierzęcego i roślinnego, wywodzących się ze wspólnego prapoczątku w łańcuchu wielowiekowej ewolucji.

Znajomość roślinnych związków czynnych i ich własności farmakologicznych jest kluczem do nowoczesnego ziołolecznictwa, w którym pierwotne doświadczalne wiadomości znalazły potwierdzenie i rozszerzenie w badaniach naukowych. W ostatnich latach wzrosło na świecie zainteresowanie lekami roślinnymi (według danych szacunkowych około 80% ludności świata stosuje leki pochodzenia naturalnego, przede wszystkim wyciągi z roślin lub ich aktywne składniki). Rozkwit fitoterapii obserwuje się również w Europie (także w Polsce).

Źródło Teresa Wielgosz- Zioła z apteki natury. Polskie zioła dla zdrowia i urody. Wydawnictwo Publicat; . Błach- Olszewska, A. Długosz, B. Kowal- Gierczak, E. Lamer- Zarawska, J. Niedworak- Fitoterapia i leki roślinne. PZWL; Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski- Rośliny leczicze i ich praktyczne zastosowanie.