Kiełki słodowe

Kiełki słodowe są produktem ubocznym słodowni. Ich zawartość wynosi około 4% w stosunku do suchej masy jęczmienia użytego do produkcji słodu. Kiełki stanowią cenny produkt uboczny. Otrzymywane s w czasie podkiełkowywania słodu bezpośrednio po wysuszeniu w ilości 3-5kg/100 kg słodu. Są higroskopijne. Wilgotność kiełków słodowych waha się w granicach 5-20%.

Charakteryzują się duża zawartością białka (około 25%) oraz aminokwasów i z tego względu znajdują zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym w przygotowywaniu pożywek mikrobiologicznych, produkcji preparatów enzymatycznych oraz aminokwasów. Kiełki słodowe zawierają również alkaloid hordeinę (3%), witaminy A, B, D, E i dużo czynników wzrostowych – biosów.

Wysłodziny

Stanowi uboczny produkt w warzelni browaru po zakończonym procesie filtracji i zacieru. Są bardzo trwałe i w postaci mokrej mogą być przechowywane nie dłużej niż 1 dzień

Skład chemiczny wysłodzin mokrych wg W. Dylkowskiego, przedstawia się następująco.

Drożdże

Odpadkowa gęstwa drożdżowa składa się z 10-15% suchej masy, z czego 91-94% stanowią składniki organiczne oraz 6-9% popiół. Zawartość białka w drożdżach wynosi 50%, węglowodanów 9-12% a tłuszczu 2-4% w przeliczeniu na suchą masę.

Drożdże piwowarskie są cennym źródłem witamin z grypy B. Witamina B₁ występuje w ilości 6-20 mg/100g suchych drożdży, witaminy B₂ w ilości 1,5-2 mg/100 g. Drożdże piwne zawierają również w swym składzie witaminę B₆ oraz prowitaminę D.

Wykorzystywane są w celach paszowych zarówno w postaci suchej jak i mokrej gęstwy. Wartość paszowa drożdży jest bardzo wysoka, ze względu na zawartość białka i witamin. Drożdże mają zastosowanie w hodowli krów mlecznych, korzystnie wpływając na ich mleczność. Mleko krów karmionych drożdżami jest bogate w tłuszcz. Drożdże piwne mają wykorzystanie produkcji preparatów białkowych i aminokwasów dla przemysłu spożywczego

Odgoryczanie drożdży jest procesem, którego głównym celem jest nadanie im odpowiedniego przyjemnego aromatu. Po ukończonym odgoryczania drożdże poddaje się procesowi prasowania, a następnie plazmolizie dodając 10% chlorku sodu (sól kuchenna). Proces ten trwa około 2 godzin w temperaturze 45°C. Warunki te sprawiają, że masa drożdżowa staje się ciekła. Końcowym etapem odgoryczania drożdży jest utrzymywanie autolizatu w atmosferze tlenu w temperaturze 75°C w ciągu kilku godzin a następnie suszy w suszarce obrotowej lub przy pomocy promieni UV.

Produkcja preparatów witaminowych odbywa się przy zastosowaniu wielu metod. Otrzymywane preparaty są bogate w witaminy z grupy B, które w drożdżach występują w dość pokaźnych ilościach.

Źródło: Władysław Dylkowski- Browarnictwo. WSiP. Warszawa.; Encyklopedia Techniki. Przemysł Spożywczy. WNT. Warszawa