Rzodkiew prawdopodobnie pochodzi z Chin. Rozpowszechniona była w basenie Morza Śródziemnego. W Egipcie znana jest już od ponad 4 tysięcy lat- stanowiła w owym czasie jeden z ważniejszych elementów pożywienia dla robotników pracujących podczas wznoszenia piramid. Herodot wspominał ze robotnicy ci otrzymywali rzodkiew obok cebuli i czosnku jako rację żywnościową. Od roku 500 p.n.e była uprawiana w Chinach, a do Japonii dotarła 200 lat później. Spożywano ja również w starożytnym Rzymie oraz w Grecji. Wspominają o niech pisarze tacy jak Herodot, Pliniusz, Teofast, Dioskurdes. Pliniusz donosi, że modele rzepy, buraków i rzodkiewek były poświęcone Apollu w świątyni w Delfach, rzepy wykonane z ołowiu, buraki ze srebra, rzodkiewki ze złota”. Pliniusz podkreślał, że bulwy rzodkwi miały niemal wielkość głowy dziecka. Rzymianie rozpowszechnili rzodkiew w europejskich prowincjach cesarstwa. Duże uprawy znajdowały się w Nadrenii, skąd dostarczano ją cesarzowi rzymskiemu Tyberiuszowi Horacy napisał „sałata i rzodkiewki pobudzają ospały żołądek”. W starożytności leczona rzodkwią choroby płuc, kaszel, lekarze uważali, że poprawia też wzrok i pomaga w dolegliwościach kobiecych. W średniowieczu uprawiano ją już w całej Europie, była powszechna wśród pospólstwa. John Evelyn stwierdził, że „rzodkiew jada się tylko z solą, co pozwala na wydobycie ich specyficznego smaku”.

Rzodkiew posiada biały miąższ o zbliżonych właściwościach smakowych i zapachowych do rzodkiewki. W swoim składzie chemicznym zawiera pewne ilości glikozydów gorczycowych. Rafaninę i rafinozynę A. Rzodkiew posiada właściwości zasadotwórcze, moczopędne oraz regulujące przemianę materii.

Tabela1. Przeciętny skład chemiczny w 100 g części jadalnych wg. Słownika Towaroznawstwa Artykułów Żywnościowych- Michała Ziemalńskiego.

Porost włosów

Rzodkiew ucieramy a powstały w wyniku utarcia sok wcieramy we skórę głowy z odczesywaniem tak jak to się robi podczas farbowania. Następnie obwiązujemy głowę. Przez jakiś czas możemy odczuwać pieczenie skóry głowy, szczególnie wtedy, kiedy sok wcierany jest po umyciu głowy. Po 15-30 minutach pieczenie ustaje kurację stosujemy do momentu, kiedy włosy nie przestaną nadmiernie wypadając. Operacje powtarzamy po kilku tygodniach.

Medycyna ludowa

W lecznictwie ludowym sok z rzodkwi z miodem (1:1) stosuje się przy kokluszu, nieżycie dróg oddechowych, zapaleniach oskrzeli, pluciu krwią, obrzękach, nerwobólach, niedokrwistości, wzdęciach, kamicy moczowej. Jednakże nie zaleca się rzodkwi w chorobie wrzodowej, zapaleniu przewodu pokarmowego i wątroby. Sok rzodkwi (czysty lub z wódką, sola i miodem) używany jest do nacierań przy gościu, podagrze, zapaleniu korzonków nerwowych, wrzodach oraz ranach.

Rzodkiew w kuchni

Z rzodkwi przyrządza się surówki. Bardzo smaczna jest z dodatkiem ugotowanych jajek, oliwą i niewielką ilością soli lub starta, wymieszana z marchewką, kalarepa i innymi jarzynami. Ciekawostką jest to, że w Japonii i w Chinach z rzodkwi sporządza się bardzo smaczne kiszonki.

POTRAWY Z RZODKWI

Surówka z rzodkwi

Składniki

• 40 g rzodkwi
• Szczypiorek
• ½ szklanki śmietany
• Paczka twarożku homogenizowanego
• Sól
• Sok z cytryny

Sposób wykonania

Rzodkiew umyć obrać, opłukać, zetrzeć na tarce o drobnych otworach, skropić sokiem z cytryny. Szczypiorek umyć, drobno pokrajać, Połączyć z rzodkwią dodać śmietaną i twarożek, doprawić do smaku. Przełożyć do salaterki i udekorować.

Zupa z rzodkwi

Składniki

• 1,5 l wywaru warzywnego lub bulionu drobiu
• 50 dag rzodkwi
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 3-4 łyżki ryżu
• 3-4 łyżki groszku konserwowego
• ½ szklanki śmietany
• Natka pietruszki
• Sól
• Pieprz
• Cukier
• Przyprawy

Sposób wykonania

Rzodkiew umyć, obrać, opłukać, zetrzeć na tarce od dużych otworach, podsmażyć na tłuszczu razem z koncentratem pomidorowym, zalać częścią wywaru, ugotować. Ryż opłukać, zalać pozostałym wywarem, ugotować. Potem połączyć z rzodkwią, wymieszać z groszkiem konserwowym i śmietaną, chwilę pogotować, doprawić do smaku. Przed podaniem posypać posiekaną natką pietruszki.

Źródło: Źródło: Źródło: Irena Gumowska- Czy wiesz co jesz? Wydawnictwo „ALFA”. Warszawa, Mattew Biggs i in- Wielka księga warzyw ziół i owoców. Wydawnictwo Bellona. Warszawa;, Teresa Wielgosz- Zioła z apteki natury. Wydawnictwo Publicat; P. Czikow, J. Łaptiew- Rośliny lecznicze i bogate w witaminy. PWRiL. Warszawa