W Biblii czytamy o „ogórkach  i melonach, i porach, i cebuli i czosnku” rosnących w Egipcie  gdzie por uznawano za roślinę bogów. Przysięga na por miała wartość zaklinania się na bóstwo. Ta starożytna roślina po dziś dzień budzi emocje. Od lat 80. XIX wieku w pubach i klubach północno-wschodniej Anglii organizuje się konkursy na największa roślinę tego gatunku. W roku 1895 niejaki W. Robson dostał drugą nagrodę: jednego funta i serce owcy; dziś najlepsi potrafią zgarnąć sumy do 1300 funtów (M. Biggs 2007).

Kalafiory prawdopodobnie pochodzą z Cypru, najstarsza zachowana wzmianka o tym warzywie pochodzi z VI wieku p.n.e. Był uprawiany już w starożytnym Rzymie, a potem w Grecji. Jednak swoją spektakularna wędrówkę po Europie rozpoczął dopiero na przełomie XVI i XVII wieku.

Nazwa „dynia” pojawiła się po raz pierwszy w XVII wieku, niedługo po tym, jak Perrault napisał Kopciuszka, bajkę o biednej dziewczynce, której babcia, będąca wróżką, zmieniła dynię w złota karocę, dzięki czemu bohaterka mogła pojechać na wspaniały bal. Angielskie słowo pumpkin pochodzi od greckiego pepon oznaczającego „gotowana na słońcu” a francuksie słowo potiron („duży grzyb”) pochodzi z języka arabskiego, od słowa oznaczającego „smardza”. Amerykańskie squash jest skrótem indiańskiego słowa askutasquash oznaczającego „nadającą się do jedzenia na surowo”.

W Europie fasola szparagowa była wykorzystywana jako prowiant w czasie wypraw badawczych we wczesnych latach XV wieku. Gdy koloniści europejscy po raz pierwszy pojawili się w Ameryce, znaleźli odmiany fasoli pnącej uprawianej wraz z kukurydzą, będące źródłem białka i węglowodanów dla miejscowych plemion (M.Biggs).

Kabaczek jest rośliną jednoroczną obejmującą grupę dyni, tzw. szparagowej, pochodzącej z południowej części Ameryki Środkowej. Jest bardzo popularną rośliną w Europi, południowej części Rosji oraz na Bałkanach. Kabaczek pochodzi z Ameryki Północnej. Resztki łodyg i nasion kabaczków uprawianych w 3000 roku przed naszą erą znaleźli archeologowie w Pueblo, w stanie Kolorado. W Polsce znany był od dawna jako dynia szparagowa lub melonowa, ale rozpowszechniła się dopiero od kilkudziesięciu lat.

Nie wiadomo skąd pochodzi ta roślina, pewne jest jednak to, że Egipcjanie znaleźli ją  już na długo przed urodzinami Chrystusa i że należy do gorzkich ziół spożywanych podczas święta Paschy. Wymieniana przez Owidiusza , Horacego, Pliniusza, Dioskuridesa, była bardzo ceniona przez starożytnych Greków i Rzymian jako roślina uprawna. Sprowadzono ją do Anglii, Niemiec, Holandii i Francji około 1548 roku; została opisana przez kilku pisarzy (M. Biggs).

Kukurydzę po raz pierwszy wyhodowano w Meksyku około 7000 lat p.n.e. Pierwotne rodzaje, mniejsze niż kłos pszenicy odnalezione zostały w jaskiniach w południowym Meksyku około 3500 lat p.n.e. Mimo, iż były hodowane przez Majów i Inków prawie do rozmiaru obecnych odmian. Jak podają niektóre źródła naukowe podstawowym pożywieniem wczesnych amerykańskich cywilizacji była kukurydza

Rzodkiew prawdopodobnie pochodzi z Chin. Rozpowszechniona była w basenie Morza Śródziemnego. W Egipcie znana jest już od ponad 4 tysięcy lat- stanowiła w owym czasie jeden z ważniejszych elementów pożywienia dla robotników pracujących podczas wznoszenia piramid. Herodot wspominał, że robotnicy ci otrzymywali rzodkiew obok cebuli i czosnku jako rację żywnościową.

Szparagi zaliczane są do najstarszych uprawnych roślin na świecie. Tradycja uprawy szparagów sięga 4500 lat. W stanie dzikim spotyka się ja w Azji Mniejszej, w Zachodniej Syberii oraz Afryce Północnej. Najpopularniejsze uprawy szparagów były w basenie Morza Śródziemnego.

Cykoria uprawiana jest od dawien dawna w Europie, Rosji i zachodniej Azji. Pliniusz uważał, że słowo chicorium zostało zapożyczone od greki z egipskiego. Wspomina on również o jej przeczyszczających właściwościach oraz o bieleniu liści do sałatek.