Ciężar

Powiększenie się wymiarów ciała jest związane ze wzrostem liczby komórek, z których zbudowany jest organizm ptaka. Od chwili dojrzałości płciowej następuje okres wieku dojrzałego. Od tego momentu komórki somatyczne przestają się rozmnażać. W dalszym ciągu jedynie gamety płciowe posiadają zdolność do liczebnego rozmnażania się, a z komórek tworzących ciało jedynie składniki morfotyczne krwi oraz komórki tych tkanek.

Powiększenie się ciężaru ciała z chwilą rozpoczęcia się dojrzałości płciowej następuje dzięki powiększaniu się rozmiarów oraz masy pojedynczych komórek, Największy przyrost ciężaru ciała obserwuje się u ptaków przed dojrzałością płciową. Z chwil zbliżania się dojrzałości płciowej tempo przyrostu ciężaru zaczyna maleć.

W wyniku zwiększenia się ciężaru ciała ptaka dochodzi do zmiany jego proporcji, od których zależy ilość zasadniczych artykułów rzeźnych.

Zmieniające się z wiekiem proporcje ciała są wynikiem nierównomiernego rozwoju poszczególnych części ciała, czego powodem może być nierównomierny rozwój tkanek. Jako pierwsza rozwija się tkanka nerwowa, następnie kostna, później mięsa najpóźniej tkanka tłuszczowa. W początkowych okresach swego życia u ptaków podobnie jak u innych zwierząt występują stosunkowo wysokie nogi i słabo rozwinięty tułów. Klatka piersiowa ulega rozrostowi w szerz a jednocześnie z tym rozwija się partia tułowia. Pod koniec okresu wzrostu powiększeniu ulega wymiar pionowy tułowia, co powoduje że zarówno jama brzuszna jak i klatka piersiowa zwiększają swój obwód.

W okresie tym tempo rozwoju mięśni oraz tkanki tłuszczowej znacznie przewyższa rozwój innych części składowych organizmu ptaka takich jak:

• kościec
• skóra
• narządy wewnętrzne

Ciężar jednostkowy ptaka jest wykładnikiem przydatności do kondycjonowania i tuczu oraz informacją o wydajności ubojowej.

Kondycja i konstytucja

Na kondycję składa się jakość oraz stan budowy organizmu ptaka, a także dzielność jego funkcji. Kondycja jest uwarunkowana budową poszczególnych komórek, tkanek i całych narządów a także sprawnością, z jaką poszczególne tkanki oraz cały organizm wykonuje swoje czynności.

Gęsi, które przeznaczone są do tuczu powinny charakteryzować się szeroką i dobrze umięśnioną klatką piersiową. Młode kaczki do tuczu w stosunku do wieku powinny być rozwinięte i wyrośnięte. Kurczęta powinny cechować się umięśnioną klatką piersiową. Kury- klatka piersiowa o dobrze rozwiniętych mięśniach, smugi tłuszczowe na grzbiecie i piersiach bez rażących zniekształceń kośćca. Indyki – klatka pieskowa szeroka, dobrze umięśniona, wymagane są pasma tłuszczu zarówno na grzbiecie jak i pod skrzydłami.

Gęsi tuczone białe powinny charakteryzować się szeroką klatką piersiowa, dobrze umięśnioną.

Kaczki młode tuczone białe- klatka piersiowa dobrze rozwinięta i umięśniona. Na całej powierzchni ciała widoczne wyraźne warstwy tłuszczu.

Kurczęta typu brojler- powinny cechować się dobrze rozwinięta klatką piersiową, i białokremowym zabarwieniem skóry na całym ciele. Barwa skoków biała lub żółta.

Upierzenie oraz jego barwa

Upierzenie oraz jego barwa ma decydujący wpływ na przydatność surowca rzeźnego. Ta cecha jest szczególnie ważna podczas dokonywania oceny wartości rzeźnej drobiu wodnego.

Gęsi przeznaczone do tuczu powinny być nie podskubane lub 4 tygodnie po podskubie, tj. o rozwiniętych do połowy chorągiewkach piór. Młode kaczki do tuczu powinny posiadać upierzenie właściwe dla wieku, natomiast kaczki dorosłe do tuczu białe lub kolorowe mogą być w okresie pierzenia. Dopuszcza się niepełne pierzenie.

Gęsi tuczone białe lub szare, a także kaczki młode tuczone powinny posiadać upierzenie pełne na granicy dojrzałości.

Kurczęta młode typu broiler powinny cechować się upierzeniem pełnym dojrzałym. Inne kurczęta mogą być o upierzeniu niepełnym na skutek wieku, o piórach ogonowych niecałkowicie wyrośniętych.

Indyki – o upierzeniu pełnym, lśniącym, dojrzałym pobawionym pałek.

Źródło: Ewa Potemkowska- Drobiarstwo. PWRiL. Warszawa.